Wydawca treści

Parki krajobrazowe na terenie Nadleśnictwa Gryfino

Parki krajobrazowe tworzy się na terenach o wyjątkowych walorach przyrodniczych i estetyczno-krajobrazowych. Mamy ich w Polsce 125. Zajmują 2,5 mln ha, z czego blisko 1,3 mln ha to lasy.

Na obszarze nadleśnictwa zlokalizowane są dwa parki krajobrazowe obejmujące swym zasięgiem ponad 7020 ha powierzchni nadleśnictwa.

Szczeciński Park Krajobrazowy  utworzono w celu zachowania,  popularyzacji i upowszechniania jego walorów krajobrazowych, w tym przyrodniczych i kulturowych. Grunty parku zajmują pasmo wzniesień morenowych o długości około 15 km i szerokości  4-6 km, przecinające w kierunku NW-SE Nizinę Szczecińską, ponadto wysoczyznę morenową falistą na SW oraz równinę erozyjno-akumulacyjną wód roztopowych na NE. Na urozmaiconej rzeźbie wzniesień morenowych wykształciły się buczyny, dąbrowy, olsy, łęgi, grądy oraz bory. Dominują lasy bukowe zwane Puszczą Bukową o niezwykłych walorach przyrodniczych i krajobrazowych. Obecnie obowiązującym aktem prawnym dotyczącym parku jest Rozporządzenie nr 10/2005 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 25 maja 2005 r.w sprawie Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „Puszcza Bukowa" (Dz.Urz. woj. Zachodniopomorskiego nr 45/2005, poz. 1052)

Powierzchnia parku i jego strefy ochronnej wg rozporządzenia wynosi: 

  • powierzchnia parku - 9096 ha

  • powierzchnia otuliny - 11842 ha

W granicach parku znajdują się grunty obrębu Rozdoły o powierzchni ogólnej 6922,78 ha. Otulina Parku obejmuje grunty obrębu Rozdoły o powierzchni 948,66. Położone są na obrzeżach obrębu i należą do 3 gmin:  Stare Czarnowo, Szczecin i  Gryfino.
Celem ochrony parku jest zachowanie i popularyzacja jego wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych oraz walorów krajobrazowych w warunkach zrównoważonego rozwoju poprzez:
- utrzymanie i odtwarzanie krajobrazu zbliżonego do naturalnego oraz harmonijnych krajobrazów kulturowych,
- zachowanie i wprowadzanie powszechnej dostępności walorów przyrodniczych i krajobrazowych;
- prowadzenie działalności gospodarczej w sposób minimalizujący negatywne oddziaływania na środowisko i krajobraz,
- rozwój infrastruktury poprawiającej stan środowiska naturalnego.

Park posiada plan ochrony ustanowiony Rozporządzeniem nr 113/2006 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 22 sierpnia 2006r (Dz.Urz. woj. Zachodniopomorskiego nr 95/2006, poz. 177).

Park Krajobrazowy Dolina Dolnej Odry utworzono w celu zachowania terenów koncentracji walorów przyrodniczych, krajobrazowych, kulturowych i estetycznych o randze ponadregionalnej. Ideę powołania wspólnego polsko-niemieckiego Parku o randze międzynarodowej wyrazili w 1990r. naukowcy na ekokongresie w Lipsku. Wspólnie opracowali studium projektowe dla polsko - niemieckiego parku „Dolina Dolnej Odry". Szeroka intensywna działalność informacyjna spowodowała duże zainteresowanie koncepcją utworzenia parku rządów obu państw. W 1992 r. oba rządy podpisały wspólną deklarację w sprawie utworzenia obszaru chronionego w Dolinie Dolnej Odry. Obszar parku obejmuje w niewielkim stopniu grunty obrębu Rozdoły, zajmujące terasę zalewową doliny rzeki Odry, na której wykształciły się olsy  i łęgi. Obecnie obowiązującym aktem prawnym dotyczącym parku jest Rozporządzenie nr 9/2005 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 25 maja 2005 r.w sprawie Parku Krajobrazowego Dolina Dolnej Odry (Dz.Urz. woj. Zachodniopomorskiego nr 45/2005, poz. 1051)

Powierzchnia parku i otuliny wg rozporządzenia wynosi:

  • powierzchnia parku - 6009 ha

  • powierzchnia otuliny - 1140 ha

W granicach parku znajdują się grunty obrębu Rozdoły o powierzchni ogólnej 98,44 ha. Obecnie w granicach nowej otuliny nie występują grunty nadleśnictwa.
Celem ochrony parku jest zachowanie i popularyzacja jego wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych oraz walorów krajobrazowych w warunkach zrównoważonego rozwoju poprzez:
- utrzymanie i odtwarzanie krajobrazu zbliżonego do naturalnego oraz harmonijnych krajobrazów kulturowych,
- zachowanie i wprowadzanie powszechnej dostępności walorów przyrodniczych i krajobrazowych, bez rozbudowywania infrastruktury związanej z obsługą ruchu turystycznego,
- prowadzenie działalności gospodarczej w sposób minimalizujący negatywne oddziaływania na środowisko i krajobraz,
- rozwój infrastruktury poprawiającej stan środowiska naturalnego.