Web Content Display Web Content Display

Ogród Dendrologiczny w Glinnej

Ogród dendrologiczny /arboretum/ to szczególna odmiana ogrodu botanicznego, prezentująca kolekcję drzew i krzewów. Służy wypełnieniu wielu funkcji - naukowych, edukacyjnych, estetycznych i wypoczynkowych.

Lokalizacja:
Województwo - zachodniopomorskie
Powiat - Gryfino
Gmina - Stare Czarnowo
Administrator - Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Szczecinie, Nadleśnictwo Gryfino
Opieka naukowa - dr inż. Marcin Kubus
Rok założenia – ok. 1880
Liczba gatunków i odmian – ponad 800
Placówka zrzeszona w Polskiej Radzie Ogrodów Botanicznych (od 1999 roku) oraz w International Agenda for Botanic Gardens in Conservation (od 2003 roku).

Udostępnianie:
Wstęp do Arboretum w Glinnej jest bezpłatny.
Ogród Dendrologiczny w Glinnej udostępniany jest zwiedzającym od 15 marca do 31 października w godzinach od 9.00 do 18.00 (pn. – pt.) oraz od 10.00 do 19.00 (sobota i niedziela). Przy wejściu do Ogrodu znajduje się Punkt Informacji Turystycznej oferujący publikacje, przewodniki, mapy oraz pamiątki.
 

Ogród Dendrologiczny w Glinnej jest znany w Polsce z rosnących tu kilku największych w naszym kraju okazów drzew obcego pochodzenia. Położony jest na południowo - wschodnich obrzeżach Wzgórz Bukowych, na pograniczu Równin Wełtyńskiej i Pyrzycko-Stargardzkiej. Otaczające go morenowe wzgórza pokryte wysokim bukowym lasem, łagodzą negatywny wpływ zimnych wiatrów ze wschodu, północy i zachodu. Jego północną część przecina niewielki, okresowo zanikający strumień Gliniec.

Występujący tu, wyjątkowo korzystny mikroklimat, w połączeniu z atlantyckim klimatem Pomorza Zachodniego, stworzyły warunki, w których możliwa jest tu uprawa wielu wrażliwych na mróz drzew i krzewów, nieodpornych na klimat centralnej i wschodniej Polski. Tutejsza gleba brunatna na siedlisku lasu świeżego, odpowiadającego typowi buczyny pomorskiej ma również pozytywny wpływ na ich aklimatyzację.

Historia ogrodu sięga roku 1823, gdy powstały tu prywatne szkółki drzew, przejęte w 1870 roku przez nadleśnictwo państwowe w Śmierdnicy. To właśnie z tego okresu pochodzi większość najstarszych, pomnikowych dzisiaj okazów egzotycznych drzew. Sadzono je na obrzeżach powierzchni produkcyjnej jako ozdobę, celem obserwacji nad mrozoodpornością lub jako matecznik do dalszego rozmnażania. Szczególnie zasłużonym w tej dziedzinie był pracujący tu przez wiele lat w końcu XIX w. nadleśniczy ze Śmierdnicy - Carl Ludwig Gene. Pierwsza informacja o ogrodzie pochodzi z 1911 roku, zaś spis z roku 1938 wykazuje obecność 51 egzotycznych gatunków drzew i krzewów. W okresie powojennym, aż do roku 1970, opieka nad ogrodem ograniczała się do budowy nowego ogrodzenia, ustawienia ławek, utrzymywania porządku. Mrozy, wichury, bujny rozrost rodzimej roślinności oraz brak nowych nasadzeń spowodowały, że do tego czasu ocalały tylko 23 gatunki z tej listy. W tym roku Lasy Państwowe i Arboretum SGGW Rogowie rozpoczęły współpracę celem właściwego zagospodarowania tego obiektu. Ustalono, że w związku z niewielkimi - wówczas niespełna 2 ha rozmiarami - nie można tu rozwijać tak bogatych kolekcji, jak w arboretach typu uniwersalnego, takich jak w Kórniku, Rogowie i Przelewicach. Przyjęto jako docelową liczbę 250 - 300 gatunków i podwojenie tej liczby po jego powiększeniu w przyszłości. Przyjęto, że szczególną uwagę należy poświęcić gatunkom drzew i krzewów wymarzającym w innych częściach Polski, oraz całkiem nowym, o nieznanej dotąd mrozoodporności...

Zgromadzona tu kolekcja liczy obecnie ponad 800 gatunków i odmian drzew i krzewów, przede wszystkim egzotycznych. Z uwagi na niewielką powierzchnię ogrodu ma charakter typowo uniwersalny. Można więc, podczas jednej wędrówki zapoznać się tu z różnymi grupami roślin drzewiastych. Warto odwiedzić to miejsce w różnych porach roku, gdyż tylko wówczas można uchwycić całe piękno ogrodu i okazów w zgromadzonej tu kolekcji...